Het is mogelijk bij onze organisatie als vrijwilliger te werken. Wij kunnen tegen een zeer geringe vergoeding voor kost en inwoning zorgen bij een familie in Kandy, lees voor verdere informatie onder op deze pagina. Hierdoor leer je tevens het “echte” leven in Sri-Lanka kennen. Vanaf 2 weken is het mogelijk als vrijwilliger te werken. Voordat je vertrekt naar Sri-Lanka bespreken wij dan samen waar je voorkeur naar uitgaat. Er zijn onder meer de volgende mogelijkheden:
- Als je redelijk/goed bent in Engels kan je Engelse les geven op basis/ middelbare scholen.
- Heb je verstand van of ben je geïnteresseerd in kunst dan kan je kunstlessen geven op basis/middelbare scholen.
- Indien je ervaring hebt of wilt krijgen met gehandicapte of autistische volwassenen of kinderen bestaat er de mogelijkheid te werken op een school met autistische kinderen.
- Zit je in je eindjaar van de PABO dan kan je in Kandy nog stage lopen.
- Wil je op een kleuterschooltje werken maar niet perse Engelse lessen geven dan kan dat ook.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden, er zijn echter nog veel meer mogelijkheden.
In Kandy ken ik sinds vele jaren een familie die met onze hulp een “bed and breakfast” zijn gestart. De omstandigheden zijn typerend voor het leven in Sri-Lanka. Het huis is schoon en je wordt voorzien van traditionele maaltijden.
Hieronder volgen enkele ervaringen van mensen die van deze “bed and breakfast” gebruik gemaakt hebben en vrijwilligers werk deden.
2024
Verslag van Bas, Mirjam en de kinderen
We kijken vooraf en tijdens onze rondreis in augustus erg uit naar ons vrijwilligersproject (schilderklus) op een kleine basisschool in ‘The Knuckles’; een bosrijk berggebied ten noorden van Kandy, centraal in Sri Lanka gelegen. En vandaag, donderdag 8 augustus, is het zover!
Via de Stichting Sri Lankan Hope for Children hebben we via Whatsapp en Facetime al contact gehad met Natasja en Nishantha, onze gids voor de komende dagen. Naar aanleiding van dit contact besloten we donateurs te werven in onze wijk. In 10 weken tijd hebben we een mooi bedrag weten in te zamelen voor ‘ons goede doel’.
Nishantha is één van de vrijwilligers in Sri Lanka die is aangesloten bij de stichting. Beroepsmatig organiseert Nishantha meerdaagse trackings door het berggebied, maar komende dagen heeft hij dus een andere agenda. Nishantha kent de omgeving op z’n duimpje en beschikt over uitgebreide kennis van de vele plant- en diersoorten in ‘zijn heimat’.
We kwamen rond het middaguur aan op ons ontmoetingspunt ‘Oak Ray Restaurant’ in Kandy. We dronken wat koffie en praatten wat. Na de kennismaking gingen Nishantha en de tweeling met een tuk-tuk naar zijn huis om onze rugzakken en de emmers verf (en kwasten + rollers) die we hadden gekocht tijdelijk te stallen (wat een heel avontuur was voor de jongens omdat ze Nishantha net hadden ontmoet 😊).
Rond 13 uur ’s middags verlieten we Kandy met de openbare bus, en maakten we een transfer naar onze accommodatie in berggebied The Knuckles voor de komende 3 nachten.
Omdat we genoeg tijd hadden, maakten we een stop bij de basisschool die we de komende dagen gaan opknappen. Wat een warm en indrukwekkend welkom kregen we van de kinderen en leerkrachten! In feite was het een ceremoniële gebeurtenis waardoor we ons heel welkom en speciaal voelden. Na de kennismaking, thee en wat lokale lekkernijen vervolgden we onze busreis over de heuvelachtige wegen.
Vanwege de reconstructie van een van de bruggen in het gebied, liepen we het laatste deel van de transfer 🥾 naar ons verblijf ‘Nipuna’ in de Knuckles. We werden al snel verwelkomd door een onverwachte tropische regenbui. Van top tot teen waren we volledig doorweekt. 🌧️ We waren opgelucht dat onze paspoorten en andere spullen die we bij ons hadden niet al te nat waren geworden door de tuk-tuk, die de bagage en de kinderen de ongeveer laatste 2 kilometer naar de accommodatie reed. Na aankomst, opfrissen en omkleden, hebben we er lekker gebarbecued. We gingen vroeg naar bed: de reis had ons moe gemaakt.
Na het ontbijt liepen we terug naar het kleine dorpje om de bus naar de basisschool te nemen. Het weer was goed: zonnig en een heldere hemel. De omgeving van Knuckles is echt prachtig 😍!
Omdat een aantal ouders de klaslokalen hadden geprepareerd (gaten in de muren gevuld en meubels aan de kant gezet), konden we vrij snel beginnen met schilderen. Het zijn twee gebouwen die we van binnen en van buiten schilderen. Met de hulp van de kinderen en ouders hebben we volgens mij goed werk geleverd.
Voordat de schoolkinderen naar huis gingen, gaven we ze een stroopwafel en we deelden ook het speelgoed, de gevulde etuis en andere spullen uit die we vanuit NL in een grote koffer hadden meegenomen. Ze leken er erg blij mee te zijn! 😁
Aan het eind van de middag maakten we ons schoon in een kleine waterval en vertrokken we terug naar Nipuna, net als gisteren. Om 20 uur gingen we eten: Kottu met bbq kip 🍗: heerlijk! We gingen weer vroeg naar bed voor de laatste volle dag morgen in het Knuckles-gebied, hopelijk om het schilderproject af te maken!
We zijn vroeg opgestaan om iets eerder bij de school te beginnen dan gisteren. We liepen weer de ongeveer 5km naar het busstation in het dorpje en kwamen rond 10.30u aan bij de school. Omdat het zaterdag was, waren de kinderen en leraren op dat moment niet aanwezig. We zijn meteen begonnen met het kwasten en rollen van de muren van het kleinere gebouw, om de klus vandaag af te maken. Ook vandaag kregen we hulp van een paar ouders, waaronder een professionele schilder. Om 15 uur waren we klaar met de delen van het gebouw die we voor vandaag gepland hadden. Ik denk dat we echt trots kunnen zijn op wat we bereikt hebben. En het lijkt erop dat de leerkrachten en kinderen ook erg blij waren met het resultaat. Heel bevredigend!
Omdat we niet het hele project konden afmaken, hebben we met de professionele schilder afgesproken dat hij de klus in de komende weken zal afmaken. De verf en andere benodigdheden betalen wij.
Na het afscheid gingen we naar een waterval om te zwemmen en ons te wassen. Een welkome verfrissing na een paar intensieve schilderuren. Op de terugweg trakteerden we onszelf op een paar blikjes King Beer en een fles Arrack (lokale SL-whisky): proost op een unieke ervaring! 🍹
Deze avond werd Rémi een beetje ziek. Hij had buikpijn en koorts. Hij ging vroeg naar bed zonder al te veel gegeten te hebben. De rest van ons at met de crew en andere Nederlandse familie die een aantal wandeltochten in de Knuckles hadden gepland. De crew verraste ons met folkloristische muziek en liedjes: ook een geweldige, vermakelijke ervaring. Bedankt Nishantha & crew!
Na het inpakken van onze tassen en het ontbijt namen we afscheid van de geweldige crew. Dit keer brachten twee tuk-tuks ons naar onze volgende accommodatie -voor 1 nacht- in Kandy: Sky Lodge. De locatie en het uitzicht hier waren adembenemend. Nishantha nodigde ons uit om mee te gaan naar een lokaal boeddhistisch festival die avond, genaamd Perahera. Na een verkoelende duik in het zwembad en een paar uur relaxen, reden de tuk-tuks ons weer naar het centrum van Kandy om getuige te worden van de Perahera. Wat uitleg over dit evenement:
“Het hele evenement van de Kandy processie duurt weken, beginnend met het planten van een jackfruit boom, het wensen van zegeningen over het land, tot een ‘water cutting’ ceremonie in de langste rivier van Sri Lanka, Mahaweli. Het hele proces zit vol dansen, muziek, trommelen, zwaaien, zwaaien met vlaggen en het dragen van de heilige kist door de gezalfde tusker, die is getooid in prachtige kleding. De reden hierachter is om respect te betuigen aan het relikwie van Boeddha en het is een van de meest devotionele vieringen van de cultuur. De hele twee weken is het druk met toegewijden, toeschouwers en toeristen.”
Na het eten van wat pizza (hier kwamen we dezelfde familie tegen die we 10 dagen geleden in de bus van Wilpattu naar Anuradhapura hadden ontmoet 😄) kwamen we de eerste olifant tegen op straat, terwijl Nishantha ons naar het festival bracht. Na een uur wachten (verplicht zitten op de stoep) begon het evenement. Een indrukwekkend evenement!
Na het zien van de Peharera dronken we een milkshake in een bar en namen we afscheid van Nishantha. Nu echt! Het was een groot genoegen je te ontmoeten. We hebben een heel bijzondere tijd gehad, die een speciaal plekje krijgt in onze harten. En nogmaals: bedankt voor jullie gastvrijheid, vriendelijkheid en zorgzaamheid de afgelopen dagen!!! 🙏🏻
Veel succes en plezier in SL komende weken!
Groet,
Bas, Mirjam en kinderen
Een paar korte filmpjes
| Eerst de gaten opvullen … | Verven |
| Uitdelen stroopwafel en etui | Welkomstceremonie |
2023
Het was niet alleen gaaf, maar ook onvergetelijk!
Verslag van Wendy van de Lande. Laten we bij het begin beginnen. Sri-Lanka stond hoog op ons verlanglijstje, en dit jaar was het dan eindelijk zover. Een supergave rondreis van 19 dagen door dit prachtige land! Maar we wilden meer, en met “we” bedoel ik 3 volwassenen en 3 tieners.
We waren het er allemaal over eens dat we deze reis meer diepgang wilden geven. Het leek ons goed om eens een andere kijk op het onderwijs te krijgen (vooral goed voor de tieners 😊) en om onszelf eraan te herinneren hoe bevoorrecht we zijn in Nederland. Maar hoe doe je dat, meer betekenis geven?
Uiteindelijk ben ik maar gewoon gaan mailen en bellen met diverse vrijwilligersorganisaties, wat uiteindelijk heeft geresulteerd in het mooie contact met Natasja. Echt geweldig hoe zij de stichting ‘Srilankan Hope for Children’ runt’. Wat begon met de simpele vraag aan Natasja… “Joh, we hebben extra ruimte in onze koffers; kunnen we iets voor jou meenemen naar Sri-Lanka?”. Eindigde uiteindelijk in de vraag van Natasja aan ons… “Staan jullie ervoor open om een school te verven en de verf aan de school te schenken?”
Nou, daar stonden we zeker voor open, maar hoe gaan we dat doen?
Zo kwamen we op het idee om een online inzamelingsactie te houden. Het was verbazingwekkend om te zien hoeveel websites er zijn waar je jouw actie kunt promoten en delen. Het voordeel hiervan was dat we op een laagdrempelige manier veel mensen bekend konden maken met onze actie. Het was dan ook super om te zien dat de eerste donaties van leerkrachten kwamen. Uiteindelijk haalden we meer dan 1100 euro op! Allemaal bestemd voor een lagere school in het afgelegen Kandy-gebied, dat bekend staat als de Knuckles Hills. Nog steeds raak ik ontroerd als ik bedenk hoeveel mensen deze kinderen een mooie toekomst gunnen.
En dat geld was hard nodig, dat beseften we pas echt toen we in augustus die kant op vlogen. Schrijfmaterialen en etuis hadden we al in Nederland gekocht, de rest zoals verf en schriften zouden we in Sri-Lanka kopen. Dit om de lokale economie zoveel mogelijk te steunen. Eenmaal aangekomen in Sri-Lanka namen we twee dagen de tijd om te acclimatiseren en reisden we met de trein verder naar Kandy, een grote stad midden in het land.
Hier werden we met veel enthousiasme ontvangen door Nishantha, een geweldige Sri-Lankaan die zich onvermoeibaar inzet voor de gemeenschap. En maar goed dat we even twee dagen rust hadden gehad, want vanaf dat moment begonnen we aan een onvergetelijke rollercoaster van 3 dagen. In een mum van tijd hadden we onze koffers afgegeven, ruim 70 liter verf gehaald en water voor 3 dagen ingeslagen. Voor we het wisten, waren we samen met Nishantha en een overvloed aan (verf)spullen onderweg naar Knuckles Hills. Een onvergetelijke reis van een paar uur met tuktuk’s, bussen, wandelingen en talloze bijzondere momenten.
Bij onze aankomst in Knuckles Hills wachtte ons een verrassing: de mud-house. Een eenvoudige accommodatie volledig gemaakt van modder en hout, omringd door alleen maar prachtige natuur en indrukwekkende rijstvelden. Hier was geen elektriciteit, en onze badkamer bestond simpelweg uit de nabijgelegen waterval. Maar het uitzicht? Ongelooflijk. Het eten? Subliem. En de mensen? Woorden schieten tekort om hun gastvrijheid te beschrijven. En de wijn die we hadden meegenomen… die werd zeer gewaardeerd. Alcohol is voor de gewone mens onbetaalbaar in Sri-Lanka.
Na een heerlijke maaltijd (jeetje wat zijn die curry’s heerlijk) maakten we ons klaar voor de volgende dag, waar 65 etuis nog gevuld moesten worden. De volgende ochtend was het zover. Terwijl de tuktuk de schoolspullen naar de school bracht, nam Nishantha ons mee voor een prachtige wandeling door de rijstvelden. Wat een perfecte start van de dag!
Bij aankomst op school werden we hartelijk verwelkomd door iedereen. Even een kort gesprekje in het kantoor van de directeur en daar gingen we dan… bewapend met rollers, kwasten en verf zouden we die muren wel eens onderhanden nemen. Wat we niet hadden verwacht, was de hulp van 30 kinderen tussen de 6-7 jaar. Ga dat maar eens managen… dat lukt dus niet, loslaten en er samen iets moois van maken is het enige wat je kunt doen en daar kwamen we ook voor! Daar waar die korte kinderarmpjes niet meer bij konden, pakten wij het over. De lengte van onze tieners heeft tot verschillende lachwekkende situaties geleid. Ook vele ouders waren actief aan het helpen en ondertussen gingen de lessen gewoon door.
Tijdens het uitdelen van de schoolspullen hadden we nog een bijzondere verrassing uit Nederland: stroopwafels en drop! Priceless, die gezichten van jong en oud bij het proeven van de drop 😊 Maar niet alleen wij deelden uit, we kregen ook meer dan genoeg terug. Zo hadden enkele ouders een heerlijke lunch gemaakt (had ik al verteld hoe heerlijk die curry’s zijn…) en kregen we later nog zelfgemaakte lekkernijen. Onbetaalbaar zijn zulke momenten van culturele uitwisselingen. Deze kleine gebaren maakten dat onze ervaring in Knuckles Hills nog specialer werd. En voor ons benadrukt dit ook de kracht van verbinding en vriendelijkheid over grenzen heen. Wauw, wat bijzonder zo’n dag!
Ook onze tieners hebben fantastisch geholpen en hebben naast verven actief gespeeld met alle kinderen. De bal en frisbee die we hadden meegenomen vielen goed in de smaak en na wat oefening konden de kinderen ook uitstekend frisbeeën.
Van Nishantha begrepen we uiteindelijk dat de school al lange tijd had uitgekeken naar deze opknapbeurt, maar ze hadden geen idee hoe ze dit moesten aanpakken. Geld was een probleem, maar ook het organiserend vermogen liet hen in de steek. En dat is niet zo gek, want in zo’n arm gebied als Knuckles Hill leeft men van dag tot dag en is het moeilijk om ver in de toekomst iets te organiseren. Gelukkig bezit Nishantha wel over een grote dosis aan organiserend vermogen en was na 1,5 dag het project ver geklaard! Met als kers op de taart de woorden van een leerling aan zijn juf:
“Juf, vanaf nu mag er niks meer op de muren geplakt worden.
Ze zijn zo mooi, het is zonde als dat door plakband weer kapotgaat.”
Dan smelt toch je hart en dan weet je toch dat je je doel hebt bereikt.
Uiteindelijk bleek de school wel iets groter dan uit de foto’s was opgemaakt. De verf was inmiddels op maar het geld gelukkig nog niet. In overleg met Nishantha en de ouders was afgesproken dat ze nieuwe verf zouden krijgen zodra enkele muren waren opgeknapt (dat was hard nodig). En ik kan je inmiddels vertellen dat ook dat project volledig is geslaagd! De school is nu helemaal van binnen en van buiten voorzien van een hele mooie zachtgele kleur verf!
We sloten onze tijd bij de school af met een groepsfoto, muziek, mooie woorden en de laatste stroopwafels en dropjes uit Nederland. Wat een ervaring… een klein traantje heb ik gelaten… zo trots op iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt en zo dankbaar dat we dit met ons zessen mochten doen.
Ik hoef jullie niet te vertellen dat dit werk van onschatbare waarde is. Het creëert niet alleen betere onderwijskansen, maar ook onvergetelijke momenten van wederzijdse waardering en verbinding tussen verschillende gemeenschappen.
Ik hoef jullie ook niet te vertellen dat het belangrijk is dat dit werk wordt voortgezet. Dat het werk dat Natasja doet met de mensen in Sri-Lanka moet worden voortgezet.
Ben je na het lezen van ons verhaal enthousiast geworden en wil je zelf iets soortgelijks organiseren, dan help ik je graag op weg. Je mag me altijd mailen op wendy@msnosy.com met je vragen.
Samen kunnen we nog meer positieve verandering teweegbrengen!